Bestseller! zdjęcie Błaźnice. Kobiety kontrkultury teatralnej w Polsce

Błaźnice. Kobiety kontrkultury teatralnej w Polsce

wersja elektroniczna

Wydawnictwo: Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego

ISBN/ISSN: 978-83-63276-83-6
Miejsce wydania: Warszawa
Rok wydania: 2017
Seria wydawnicza: Inna Scena
Liczba stron: 527

Czasy polskiej kontrkultury i kontestacji, ale widziane z perspektywy kobiecej i w świetle budowania utopijnych wspólnot teatralnych, w ramach których powstaje model „teatru-rodziny”...
(z recenzji Józefa Burszty)

KUP WERSJĘ DRUKOWANĄ

Czytaj więcej

20,00 zł

więcej mniej

Pragnienie opowiedzenia historii stało się podstawowym impulsem rozpoczęcia badań. Ich celem było opisanie ruchu teatralnej kontrkultury w Polsce z perspektywy doświadczeń jego uczestniczek, a co za tym idzie – przywrócenie pamięci o twórczyniach nieuznawanych dotąd za pierwszoplanowe. Analizie poddałam doświadczenia pięciu wybranych uczestniczek tego ruchu – Ewy Benesz, Anny Zubrzycki, Jolanty Krukowskiej, Ewy Wójciak i Erdmute Sobaszek –  zapośredniczone przez ich interpretację, zarówno w postaci prowadzonej przez nie narracji biograficznej, jak i podejmowanej działalności teatralnej.

Katarzyna Kułakowska, z Prologu

Książka Katarzyny Kułakowskiej jest opracowaniem na wskroś oryginalnym pod wieloma względami. Po pierwsze, porusza problematykę, która rzadko jest przedmiotem namysłu w krajowej humanistyce, a mianowicie  czasy polskiej kontrkultury i kontestacji, ale widziane z perspektywy kobiecej i w świetle budowania utopijnych wspólnot teatralnych, w ramach których powstaje model „teatru-rodziny”, jak się jednak okazuje – o wszelkich cechach rodziny patriarchalnej. Po drugie, autorka wybrała fascynującą formę opowieści o dziejach teatru kontrkultury jako zjawiska zarówno historycznego, jak i „otwartego”, kultywowanego do dzisiaj pod postacią kultury czynnej, idei Święta czy swoistego etosu twórczego życia. Oddała głos pięciu ważnym kobiecym uczestniczkom wydarzeń, które w perspektywie autoformatywnej i autoetnograficznej jednocześnie „dają świadectwo”, co to znaczyło być kobietą w utopijnych wspólnotach i z jakimi ograniczeniami musiały się one borykać. Po trzecie, praca jest zarówno wybitnie erudycyjna, jak i literacko kunsztownie skonstruowana. Po czwarte wreszcie – wybór kategorii doświadczenia jako naczelnego pojęcia operacyjnego pozwala na wykorzystanie koncepcji podmiotu nomadycznego i innych kategorii zapożyczonych  od Rosi Braidotti, twórczo wszakże adaptowanych do kontekstu polskiej kontrkultury teatralnej. Nie wahałbym się nazwać tej pracy narracyjną historią teatru kontrkultury albo – w innej tradycji teoretycznej – podmiotową rekonstrukcją doświadczeń pokoleniowych kobiet w świecie kontrkulturowego etosu w wersji polskiej.

z recenzji Wojciecha Józefa Burszty

Katarzyna Kułakowska – kulturoznawczyni, animatorka kultury, badaczka społeczna. Absolwentka Instytutu Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Zajmuje się kobiecą historią teatru polskiego oraz poznawczym potencjałem kategorii doświadczenia. Autorka książki Miasto płci. Dyskurs miłosny Marii Peszek (2013) i tekstów o polskim teatrze opisywanym z perspektywy kobiecej.

Produkty powiązane