Tańcząc w stronę mroku

Wydawnictwo: Universitas

ISBN/ISSN: 83-242-0286-2
Rok wydania: 2004
Format: 145 x 205 mm
Liczba stron: 268
Stan: Egzemplarz antykwaryczny

Pierwsza na polskim rynku wydawniczym poetycka monografia poświęcona klasycznej już dzisiaj formie teatru współczesnego jakim jest znany na całym świecie japoński teatr tańca buto. Badaniu jego genezy, istoty i kulturowej funkcji w rozległym i złożonym kontekście cywilizacyjnych uwarunkowań towarzyszy refleksja autorki nad świadomością człowieka odkrywającego swa psychocielesną tożsamość w tańcu i autorefleksja piszącej, która dzieli się swoimi przeżyciami w zetknięciu z duchowością i sztuką Japonii. Sondra Horton Fraleigh, zasłużona badaczka tańca o światowej renomie, napisała tę książkę dla specjalistów; teatrologów, choreologów, tancerzy i aktorów ale i dla szerokich kręgów odbiorców zafascynowanych to tańcem to kulturą Kraju Kwitnącej Wiśni. Autentyczna japońska kaligrafia będąca graficzną metaforą każdego rozdziału i liczne zdjęcia sceniczne wybitnych artystów buto czynią z „Tańcząc w stron mroku. Buto, zeń, Japonia." ważne ogniwo w serii japoników wydawnictwa Universitas. Buto, nazywane także tańcem mroku, to postmodernistyczna forma tańca, która narodziła się w Japonii jako próba odzyskania „ciała pierwotnego" lub jak wyrażał to twórca buto, Tatsumi Hijikata, „ciała, którego nie ograbiono". Zyskawszy wielką popularność w Stanach Zjednoczonych i na całym świecie w swych różnorodnych odmianach estetycznych pozostaje niezmiennie związane z mocą swej oryginalnej duchowości. „Tańcząc w stronę mroku" Sondry Horton Fraleigh to chronologiczny zapis pogłębiającego się rozumienia i rosnącego podziwu dla formy sztuki, którą autorka poznawała od pierwszej reakcji estetycznej widza po przyswajanie techniki tańca. Będąc uczennicą zeń i buto Fraleigh staje się świadkiem własnej przemiany, artystycznej i osobowościowej, czego daje wyraz w esejach, wierszach, wywiadach i refleksjach wysnutych z dwunastu lat studiów, w większości odbytych w Japonii. Słowa autorki ozdabiają liczne fotografie z przedstawień i autentyczna kaligrafia jej mistrza zeń, Shodo Akane. Rozdziały książki przekraczaj ą kulturowe granice niczym buto, które wyprzedza postępujące stapianie się kultur świata. Sondra Horton Fraleigh, profesor emeritus.1939-, jest cenionym nauczycielem tańca na poziomie uniwersyteckim w Stanach Zjednoczonych i poza ich granicami. Od 1973 prowadzi katedrę tańca w Suny Brockport, me New York State University. Pisze i publikuje prace z dziedziny estetyki, filozofii tańca oraz metodolog badań nad tańcem. Wydała wysoko cenioną w środowisku tancerzy na całym świecie książkę pod tytułem „Dance and the Lived Body. A Descriptive Aesthetics",1987 (Taniec jako doznanie ciała. Estetyka opisowa), następnie „Tańczą w stronę mroku. Buto, zeń, Japonia" a ostatnio „Dancing Identity: Metaphysics in Motion" (Tańcząc własną tożsamość: metafizyka w ruchu). Badaczka w dziedzinie tańca i studiów somatycznych o światowej renomie, wykłada i prowadzi warsztaty w środowiskach uniwersyteckich Europy i Azji. Dyrektorka Instytutu Somatycznego Terapii Tańcem i Ruchem EastWest prowadzi zajęcia w Nowym Yorku, Kalifornii, na Hawajach, w Luizianie, Anglii i Japonii. W roku 2004 amerykański Congress in Dance Research przyznał jej prestiżową nagrodę w uznaniu za jej wybitne osiągnięcia naukowe w dziedzinie studiów nad tańcem. SPIS TREŚCI Podziękowania Wstęp: Zmiana, którą wywołuje ktoś drugi Zapomniany ogród: Spektakl Natsu Nakajina w Montrealu Marmurowa wanna: Ryokan w Takayama Moja matka: Lekcja Kawo Ohno wjokohamie Shibui i wzniosłość: Spektakl Sankaijuku w Montrealu Twarz mojej matki: Warsztaty Natsu Nakajima w Toronto Okruchy: Spektakl Saburo Teshigawara w Toronto Opustoszały ląd: Spektakl Natsu Nakajima w Nowym Jorku Amerykańska matka i sintoizm: W wiosce Ohno Liebe: Susanne Linkę i Toru Iwashita Ciało początkującego: Lekcja u Yoko Ahikawa w Tokio Drzewo: Choreografia Min Tanaka w Tokio Zdumiewający wdzięk: Spektakl Kazuo Ohno w Jokohamie Gorące źródło: Yumoto w Hakom Wody życia: Warsztaty Kazuo Ohno wJokohamie O tym jak nadano mi imię „Przyjaciółka Jasnej Drogi": U nauczyciela zeń Shodo Akane w Tsuchiura I Odpowiedź egzystencjalna: Wywiad z krytykiem teatru buto Norio Goda w Tokio Hokotai, Chodzące ciało: Spektakl Yoko Ashikawa w Nowym Jorku Taniec i zen, Kyo ikiru: U nauczyciela zeń Shodo Akane w Tokio Proza i haiku o Japonii Kreda post-buto: Spektakl Annamirl Van der Plujim w Montrealu Pył i tchnienie: Spektakl Sankai Juku w Toronto Wiszące ciało: Spektakl Joan Laage w Brockport, stan Nowy Jork Smak zen i wabi-sabi: Spektakl Setsuko Yamada w Toronto Ciało wspólne: Akira Kasai i Yumiko Yoshioka w San Francisko Przypisy Wybrana bibliografia Indeks

Klienci kupili również