Tańcząc w stronę mroku

Wydawnictwo: Universitas

ISBN/ISSN: 83-242-0286-2
Rok wydania: 2004
Format: 145 x 205 mm
Liczba stron: 268
Stan: Egzemplarz antykwaryczny

35,00 zł

więcej mniej

Pierwsza na polskim rynku wydawniczym poetycka monografia poświęcona klasycznej już dzisiaj formie teatru współczesnego jakim jest znany na całym świecie japoński teatr tańca buto. Badaniu jego genezy, istoty i kulturowej funkcji w rozległym i złożonym kontekście cywilizacyjnych uwarunkowań towarzyszy refleksja autorki nad świadomością człowieka odkrywającego swa psychocielesną tożsamość w tańcu i autorefleksja piszącej, która dzieli się swoimi przeżyciami w zetknięciu z duchowością i sztuką Japonii. Sondra Horton Fraleigh, zasłużona badaczka tańca o światowej renomie, napisała tę książkę dla specjalistów; teatrologów, choreologów, tancerzy i aktorów ale i dla szerokich kręgów odbiorców zafascynowanych to tańcem to kulturą Kraju Kwitnącej Wiśni. Autentyczna japońska kaligrafia będąca graficzną metaforą każdego rozdziału i liczne zdjęcia sceniczne wybitnych artystów buto czynią z „Tańcząc w stron mroku. Buto, zeń, Japonia." ważne ogniwo w serii japoników wydawnictwa Universitas. Buto, nazywane także tańcem mroku, to postmodernistyczna forma tańca, która narodziła się w Japonii jako próba odzyskania „ciała pierwotnego" lub jak wyrażał to twórca buto, Tatsumi Hijikata, „ciała, którego nie ograbiono". Zyskawszy wielką popularność w Stanach Zjednoczonych i na całym świecie w swych różnorodnych odmianach estetycznych pozostaje niezmiennie związane z mocą swej oryginalnej duchowości. „Tańcząc w stronę mroku" Sondry Horton Fraleigh to chronologiczny zapis pogłębiającego się rozumienia i rosnącego podziwu dla formy sztuki, którą autorka poznawała od pierwszej reakcji estetycznej widza po przyswajanie techniki tańca. Będąc uczennicą zeń i buto Fraleigh staje się świadkiem własnej przemiany, artystycznej i osobowościowej, czego daje wyraz w esejach, wierszach, wywiadach i refleksjach wysnutych z dwunastu lat studiów, w większości odbytych w Japonii. Słowa autorki ozdabiają liczne fotografie z przedstawień i autentyczna kaligrafia jej mistrza zeń, Shodo Akane. Rozdziały książki przekraczaj ą kulturowe granice niczym buto, które wyprzedza postępujące stapianie się kultur świata. Sondra Horton Fraleigh, profesor emeritus.1939-, jest cenionym nauczycielem tańca na poziomie uniwersyteckim w Stanach Zjednoczonych i poza ich granicami. Od 1973 prowadzi katedrę tańca w Suny Brockport, me New York State University. Pisze i publikuje prace z dziedziny estetyki, filozofii tańca oraz metodolog badań nad tańcem. Wydała wysoko cenioną w środowisku tancerzy na całym świecie książkę pod tytułem „Dance and the Lived Body. A Descriptive Aesthetics",1987 (Taniec jako doznanie ciała. Estetyka opisowa), następnie „Tańczą w stronę mroku. Buto, zeń, Japonia" a ostatnio „Dancing Identity: Metaphysics in Motion" (Tańcząc własną tożsamość: metafizyka w ruchu). Badaczka w dziedzinie tańca i studiów somatycznych o światowej renomie, wykłada i prowadzi warsztaty w środowiskach uniwersyteckich Europy i Azji. Dyrektorka Instytutu Somatycznego Terapii Tańcem i Ruchem EastWest prowadzi zajęcia w Nowym Yorku, Kalifornii, na Hawajach, w Luizianie, Anglii i Japonii. W roku 2004 amerykański Congress in Dance Research przyznał jej prestiżową nagrodę w uznaniu za jej wybitne osiągnięcia naukowe w dziedzinie studiów nad tańcem. SPIS TREŚCI Podziękowania Wstęp: Zmiana, którą wywołuje ktoś drugi Zapomniany ogród: Spektakl Natsu Nakajina w Montrealu Marmurowa wanna: Ryokan w Takayama Moja matka: Lekcja Kawo Ohno wjokohamie Shibui i wzniosłość: Spektakl Sankaijuku w Montrealu Twarz mojej matki: Warsztaty Natsu Nakajima w Toronto Okruchy: Spektakl Saburo Teshigawara w Toronto Opustoszały ląd: Spektakl Natsu Nakajima w Nowym Jorku Amerykańska matka i sintoizm: W wiosce Ohno Liebe: Susanne Linkę i Toru Iwashita Ciało początkującego: Lekcja u Yoko Ahikawa w Tokio Drzewo: Choreografia Min Tanaka w Tokio Zdumiewający wdzięk: Spektakl Kazuo Ohno w Jokohamie Gorące źródło: Yumoto w Hakom Wody życia: Warsztaty Kazuo Ohno wJokohamie O tym jak nadano mi imię „Przyjaciółka Jasnej Drogi": U nauczyciela zeń Shodo Akane w Tsuchiura I Odpowiedź egzystencjalna: Wywiad z krytykiem teatru buto Norio Goda w Tokio Hokotai, Chodzące ciało: Spektakl Yoko Ashikawa w Nowym Jorku Taniec i zen, Kyo ikiru: U nauczyciela zeń Shodo Akane w Tokio Proza i haiku o Japonii Kreda post-buto: Spektakl Annamirl Van der Plujim w Montrealu Pył i tchnienie: Spektakl Sankai Juku w Toronto Wiszące ciało: Spektakl Joan Laage w Brockport, stan Nowy Jork Smak zen i wabi-sabi: Spektakl Setsuko Yamada w Toronto Ciało wspólne: Akira Kasai i Yumiko Yoshioka w San Francisko Przypisy Wybrana bibliografia Indeks